Diagnoza logopedyczna obejmuje całościowe badanie logopedyczne, czyli: wywiad z rodzicami lub opiekunami prawnymi, wstępną ocenę rozwoju dziecka (rozwój fizyczny, emocjonalny, społeczny, poznawczy) – obserwacja, ocenę funkcji prymarnych: pozycji spoczynkowej języka, oddychania, połykania, odgryzania, gryzienia i żucia, ocenę budowy aparatu artykulacyjnego, ocenę sprawności i napięcia mięśni aparatu artykulacyjnego, ocenę stanu mowy (rozumienie, nadawanie, dialogowanie), badanie sposobu artykułowania poszczególnych głosek, badanie słuchu fonematycznego i pamięci słownej. Zdarza się, w zależności od przypadku pacjenta, że logopeda, czy też neurologopeda rozszerza swoje działania diagnostyczne o dodatkowe próby, mające jak najlepiej odzwierciedlić funkcjonowanie osoby badanej. W czasie trwania diagnozy dziecko wykonuje różne zadania dostosowane do wieku, często ujęte w formie zabawy. Na koniec specjalista przedstawia wnioski i plan terapii.